هو الاول و الاخر والظاهر و الباطن

mirshakaak — Mon, 26 Oct 2009 22:43:16 GMT

دوستان سلام

به دلیل بروز برخی مشکلات در قالب وبلاگ، انجام طراحی جدید جهت قالب و تلاش جهت قرار دادن مقالات استاد، وبلاگ تا اطلاع ثانوی به روز نخواهد شد.

اول و آخر یار

مدیر وبلاگ

هـر گه کـه یـاد آن قـد و بالا کنـم

mirshakaak — Mon, 12 Oct 2009 17:00:18 GMT

هـر گه کـه یـاد آن قـد و بالا کنـم جاری ز دیده اشک، چو دریـا کنم

از دود ِ دل شــرر بـه ثـریـا زنـم گاهـی که بال ِ مرغ فـغان وا کنـم

شب طول و تیرگی دو برابر کند چون یاد آن دو زلــف چلیـپـا کنـم

آیـیـنـــــــــه خیــال، بـرابــر نـهـم وان روی دلـپــذیــر، تمـاشـا کنـم

ای روزگـار ِ خیره سر ِ تیـره دل نامـردم ار ز جور تو شکـــوا کنـم

تو هیچ نیسـتی و نرنجـم ز هیــچ هیـچـم اگـر به هیــچ، محاکـا کنـم

تنها ز عشـق نالـم و نالم چنانـک این سینـه رشک سیـنـه سیـنـا کنم

امروز عشق پیشـه کنـم، چون رسیــد فردا، نـشسـتـه و چاره فــردا کنــم

با زاهدان ِ دوزخـی انـدر بهشـت بی روی تـو چگـــونه مـُـدارا کـنـم

هنـگام سجـده سـاز کنـم توبـه را در پیش ِ کفر ِ زلف ِ تو حاشـا کنم

گاه ِ نـیــاز خواسـتـنـم از خــدای شرم آیدم که جـز تو تـقـاضــا کنـم

ننگ آیـدم ز عاشـقـی خویـشــتـن چون یـاد مهـــــرداد او ِسـتــا کـنـم

دل در گــداز ِ آتـش ِ سـودا نـهــم جان پُـر ز درد و داغ ِ تـمـــنا کنـم

در دل بـنــای آذر ِ برزیـن نـهــم سر پـُر ز دود ِ آتـش ِ ســـودا کنـم

چون مهــرداد پیـر شـوم یـکشبـه تا عشـــقی آنـچـنـانــت مهیـــا کنـم

هرچـنـد یوسفــم، نه بدان پایـه ام کز عشـق ِ خط ّ و خال، تبـرّا کنـم

سـودای سلطنـت به کنـاری نـهـم پـیـغمــبــــری فـدای زلیــــخـا کنـم

mirshakaak — Sun, 27 Sep 2009 22:17:15 GMT

چشم وا کردیم رنگی از بهار آموختیم

شـد فراهـم گـوش آواز هـزار آموختیم

فتنه آخرزمان رنگی به روی ما شکست

تـا ز چـشـم یار، درس انـتـظـار آموختیم

در تکاپوی سراغ بی نشان معشوق خویش

جاده ها خواندیـم و غوغـای غبار آموختیم

خاک دامنگیر غربت بود و داغ بی کسی

سایـه زلـف بـتـان دیـدیــم و کـار آموختیم

جز پریشـانی که دارد فکر سامان داشتـن

سیر بخت خود ز وضع روزگار آموختیم

عشق محرومان به بازارت خریداری نیافت

سـوخـتــیــم و مـعـنـی شـمــع مزار آموختیم

جز جنـون ما به غیـرت دسـتـگیـر مـا نبود

هرکه را سود و زیان در کوی یار آموختیم

گر نداری درد درویشـان بدیشان رو مکن

زین فناکیشان من و منصور، دار آموختیم

پرسش ما بیدلان را پاسخی با کس نبود

بیکسی را ناله ای در کوهسـار آموختیم *

* اشاره به این بیت حضرت ابوالمعانی است:

کس سوال مرا جواب نگفت

ناله در کوهسار خواهم کرد

mirshakaak — Mon, 21 Sep 2009 07:04:18 GMT

از تو دورم تا تو هستم بی تو حتی با تو هستم

تـو منی دریـا و بی تـردیـد ...من آیـا تو هستم

گـاه مـی پـنـــدارم آنـجــا آفــتـابــم زیـر پـایـت

گاه مـی بـیـنـم اینـجـا سایــه ام ...اما تـو هستم

گفته ای: من با تو هر جایی که باشی، هر که باشی

پس تو هستی این که در من می دمد گویا تو هستم

دیو ِ دیروزم تـو پرهیــز پریــروزم تو بـودی

گرچه امروز از تو دورم بی گمان فردا تو هستم

یافـتـم آخــر بـه یـُمــن با تـو بـودن پاســخـم را

پرسشم را گوش کن، یک بار دیگر با تو هستم

پرواز بی پرنده

mirshakaak — Wed, 09 Sep 2009 20:49:18 GMT

ای هستی من ای تپش نبض نیستی

راز کدام رابطه ای رمز چیستی؟

عقل جنون!روان سکون!مشت خون بگو

پرواز بی پرنده ی پنهان کیستی؟

ای پرسش همیشه من اینجا چه می کنم؟

در زیر بار زندگی و رو به نیستی

گردون ز پا نشست و نشان مرا نیافت

من سایه ی خیال تو هستم تو کیستی؟

در من شبی به خنده گشودی دهان چو روز

ابری شدی پس آنگه و بر من گریستی

جای آیینه

mirshakaak — Sun, 23 Aug 2009 20:34:18 GMT

با اینکه هر شب بی تو خالی جای آیینه ست

با یـاد تـو در خــاطـرم غـوغــای آیـینه ست

بر ســنگفرش آرزوهـایـی که خواهم داشـت

از دور مـی بـیـنـم صـدای پـای آیـیــنـه ست

فرسوده تر از من کسـی پیـدا نـخواهــی کرد

در خانـۀ من غـیـبـت ِ کـبــرای آیـیــنــه ست

دیـروز ِ مـن مـرگ تـمـنــاهای بی فـرداست

فـردای مـن آفــاق نــاپــیــــدای آیـیـــنـه ست

جایـی که من دسـت خـدا را جسـتـجـو کردم

آنـســــوتـر از انـدیــشـــۀ دریای آیـیــنه ست

حـتی اگـر بـا مرگ بـرمی گردی ای موعـود

برگـرد و باور کـن که فـردا جای آییــنه ست

آرزوی مردن

mirshakaak — Mon, 17 Aug 2009 07:01:51 GMT

از تو پنهان می کنم رنگ صدایم را هنوز

پیش چشمت می کنم گم دست و پایم را هنوز

غربتم را با تو قسمت می کنم از راه دور

می پذیری دستهای بینوایم را هنوز

بشنو آواز مرا از سایه ها و سنگ ها

مـُردم اما نیست پایان ماجرایم را هنوز

چیست آیا جرم انسان جز به دنیا آمدن

آنکه می آرد نمی بخشد خطایم را هنوز

در زمین جایی ندارم آرزویم مردن است

آسمان نشنیده می گیرد دعایم را هنوز

در کنار مرگ

mirshakaak — Mon, 03 Aug 2009 11:39:18 GMT

در کنار مرگ ـ اين تنها پرستاري که دارم

مانده‌ام بيدار، نقش مرگ خود را مي‌نگارم


جاده‌اي در پيش رو دارم که پاياني ندارد

خسته‌ام، ‌اما هنوز آسيمه سر ره مي‌سپارم


هر کجا باشم تو را هستم که داري خانه در من

مرگ من بادا اگر از خانه پا بيرون گذارم


بالهاي بسته‌ام را، رفتن پيوسته‌ام را

دستهاي خسته‌ام را از تمناي تو دارم


جست‌وجو کردم، نديدم هيچ جا آيينه‌ام را

من کدامين اخترم کاين گونه بيرون از مدارم؟


کاش بعد از مرگ حتي، آن منِ پنهان بيايد

تا بکارد شمع آتشناک اشکي بر مزارم

من نمي‌دانم کدامين باد موعود مرا برد

تا به دنبالش گذارد سر هياهوي غبارم

داغ سودای محمد

mirshakaak — Mon, 20 Jul 2009 08:38:18 GMT

دانلود فایل صوتی غزل

حجم: ۵.۸۶MB

ز سر بیرون نخواهم کرد سودای محمد را

نمی گـیـرد خـدا هـم در دلـم جـای مـحمد را

پس از عمری که چون پروانه بر گـِرد علی گشتم

در ایـن آیـیـنــه دیـدم نـقـــش ســیـمـای مـحـمد را

به بینایی امـیر عرصه تجریـد خواهی شد

کنی گر سرمه ات خاک کف پای محمد را

جهان را سر به سر آیینه روی علی دیدی

علی خود آینه ست ای دل تماشای محمد را

محمد من رأی گفت و موسی لن ترانی دید

چه در دل داشت عیسی جز تمنای محمد را

شـبی کآفـاق را آیینـه روی خدا دیـدم

خدا می دید در آیینه سیمای محمد را

چطور آخر همین گوشی که جز دشنام نشنیده ست

شـنـیـــد آخــر به جـان لــحـن دل آرای مـحمد را

چه باید گفت از آن شب، آن شب قدس اهورایی

که مـن بـا خـویـشـــتـن دیـدم مـدارای مــحمد را

که می داند که یوسف با همین آلوده دامانی

شنیـــد آخـر نـدای گرم و گیــرای مــحمد را

شب صبح ازل پیوند رویایی تو می گویی

همین من دیـدم آیا روی زیبـای محمد را

سگ کوی علی هستم ولی دزدانه می بینم

علی بر سینه دارد داغ سودای مـحمد را

بیانیه

mirshakaak — Thu, 09 Jul 2009 15:48:18 GMT

دوستان سلام

من پس از 22 خردادماه امسال تا کنون هیچ بیانیه ای را له یا علیه هیچ جریانی امضا نکرده ام. پس هرچه از این قبیل دیده و نام مرا در صدر یا ذیل آن ملاحظه فرموده اید جعل و دروغ است. من همواره تنها بوده ام و تنها اقدام کرده ام و هرگاه مصلحت وقت اقتضا کند می توانم با نوشتن مقالاتی از آندست که می دانید، وارد میدان کارزار شوم، اما فعلا ً شتر ِ نر ِ دوساله ام.

والسلام – یوسفعلی میرشکاک

18 تیرماه 1388